Author: admin

Oдним из народов, которые веками сохраняли свои этнические особенности, языки и традиции расположенный на севере Азербайджанской Республики, в предгорьях гор Большого Кавказа, на высоте 2000 метров над уровнем моря, являются джеки. Деревня Джек расположена в 35 км к юго-западу от города Губа, на берегу реки Гудялчай, в окружении сел Грыз, Алик, Ергуч и Галайхудат.
Обычаи и традиции одного из коренных народов Азербайджана , близки к традициям огузов. Они связаны с другими народами, особенно с национальными этническими группами, проживающими в Азербайджане, особенно с народами «группы шахдагов» будуги, алики, хапуты, хыналиги, кыргызами, ергучами и другими. слиты и имеют очень широкие родственные связи.
Исторически основными занятиями были животноводство, земледелие и ткачество. Мужчины в основном занимались овцеводством, женщины занимались плетением различных шерстяных изделий – ковров, носков, шалей. Деревня Джек считается центром «джекских ковров», одной из самых ярких композиций ковров Губы. Отметим, что «джекские ковры», относятся к группе азербайджанских ковров типа Губа-Ширван.
Как и в других поселениях Шахдага, в деревне Джек более чем 25 древних святынь таких как мечеть Абу-Муслим . Эта мечеть действует до сих пор. Мечети с имени Абу Муслима можно встретить в деревнях Хыналыг и Грыз.
Политика этнических чисток и геноцида, целенаправленно проводимая армянскими дашнаками на азербайджанских землях, затронула как азербайджанцев так и джеков. Так, во время геноцида, совершенного армянами в апреле-мае 1918 года, одной из деревень, разграбленных в Губинском уезде, была Джек. Этот факт, как и другие оказал серьезное влияние на демографическое развитие джеков.

 

1920-ci ilin yazında Qarabağda və Zəngəzurda ermənilərin yenidən fəallaşmasına görə şimal sərhədini müdafiə edən Azərbaycan ordu hissələri – Quba, Bakı piyada alayları, tatar süvari alayının bölmələri Qarabağa göndərilmiş, nəticədə şimal sərhədləri müdafiəsiz qalmışdı. Yaranmış yeni hərbi şərait Azərbaycan üçün başqa bir təhlükə – bolşevizm təhlükəsini yaratdı. Bolşevik qoşunlarının cənuba doğru irəliləməsi ilə bu təhlükə reallığa çevrildi. Azərbaycan ordu hissələri Qarabağda və Zəngəzurda hərbi əməliyyatlar apardığından, şimaldan XI Qırmızı ordunun Azərbaycana maneəsiz daxil olaraq qısa zamanda Bakının tutması üçün şərait təmin olunmuşdu. Bunu Qırmızı ordu komandanlığı da əla bilirdi. Bakıdakı siyasi şərait, hakimiyyət böhranı da təcavüz imkanlarını artırırdı. Rusiyanın bolşevik rəhbərliyi Azərbaycanın şimal sərhədlərinin mühafizəsi haqqında müfəssəl məlumatlara malik idi. Bunu Qırmızı ordunun tərkibində olan və sonralar bu hadisələri qələmə almış İ.Dudin də öz xatirələrində qeyd edir

1920-ci il martın 28-də Petrovsk şəhəri XI Qırmızı ordu tərəfindən ələ keçirildi. Bolşevik rejiminin Şimali Qafqazda denikinçi qüvvələrə qalib gəlməsindən sonra Bakıda və digər bölgələrdə olduğu kimi quba qəzasında da yerli bolşeviklər Rusiyadan, eləcə də Bakı bolşeviklərindən hərbi-siyasi, maliyyə dəstəyi alaraq Azərbaycan dövlətçiliyinə qarşı açıq-aşkar təxribat fəaliyyətinə keçdilər. Baş nazir N.B.Yusifbəylinin daxili işlər nazirinə göndərdiyi 8 mart 1920-ci il tarixli məktubda Dağıstan bolşeviklərinin Azərbaycan bolşeviklərindən insani və maddi yardım aldıqları bildirilir, ondan bolşeviklərin Azərbaycandan Dağıstana və əksinə maneəsiz keçməsinin qarşısını almaq üçün bütün tədbirlər görmək tələb olunurdu

Rusiyada vətəndaş müharibəsinin gedişində bolşeviklərin qələbəsindən ruhlanan yerli bolşeviklər də baş qaldırmışdı. Bolşeviklər hətta Quba qarnizonunun əsgərləri arasında belə açıq təbliğat aparırdılar. Bunu Quba qəza rəisi Talıbxanov Bakı qubernatoruna 11 mart 1920-ci il tarixli məktubunda təsdiq edirdi  Qarnizonda hətta bolşeviklərin öz partiya özəyi belə mövcud idi. Bolşeviklərin əsgərlər arasında təbliğatının qarşısını almaq məqsədi ilə qarnizon rəisi Məmmədbəyov dvizyon komandiri ilə birgə təbliğatçıların müəyyənləşdirilib cəzalandırılması üçün fövqəladə tədbirlər görməyə başlamışdı. Qarnizon əsgərlərini bolşevik təbliğatının təsirindən qorumaq üçün onlar təcrid olunmuş, əsgərlərin müxtəlif pritonlara, çayxanalara getməsi, eləcə də kazarmalara kənar şəxslərin daxil olması qadağan edilmişdi.

Bolşeviklərin Azərbaycana daxil olmasının qarşısını almaq məqsədilə Quba qəza rəisi Ağabəyovun sərəncamı ilə qəzanın Dağıstanla sərhədboyu iki yerdə – Yalama və Xəzrə rayonlarında mühafizə təşkil olunmuşdu. Yalamada mühafizəni yerli sakinlərdən ibarət 20 nəfərlik dəstə Ləcət və Xudat kəndlərində həyata keçirirdi. Xəzrədə də sərhəd xalq milisi və post mühafizəçiləri tərəfindən qorunurdu. Qusar pristavına mühafizə üçün yerli sakinlərdən milisə kömək məqsədilə dəstə yaratmaq tapşırılmışdı. Qəza rəisi tərəfindən sahə rəislərinə sərhədin mühafizəsinə diqqəti artırmaq üçün müvafiq göstərişlər də verilmişdi. Qəzanın daxilində bolşeviklərlə mübarizə aparmaq, bolşevik təbliğatı aparan şəxslərin fəaliyyətinin qarşısını almaq üçün tədbirlər gücləndirilmişdi.

Azərbaycan işğalı ərəfəsində XI Qızıl ordu hissələri artıq Dərbənddə idi və zirehli qatarlarla Dərbəndlə Samur çayı üzərindəki körpü arasında manevr edərək dəmiryolu xəttini qoruyurdular. Qırmızı ordunun şəxsi heyəti 72472 nəfərdən ibarət idi. İşğal ərəfəsində Quba bolşevikləri də fəallaşmışdılar. AKP MK göstərişi ilə antidövlət ünsürlərdən ibarət silahlı dəstələr təşkil olunmuş, silahlı üsyan qərargahı yaradılmışdı. Mühafizəsiz qalmış sərhədin qorunmasında Qubadakı hərbi hissələrin və yerli könüllü dəstələrin köməyindən istifadə olunması qərara alınmışdı. 4-cü Quba piyada alayının komandiri vəzifəsini icra edən kn. N.Tumanovun Ə.A.Şıxlinskiyə verdiyi məlumata görə Xaçmazdakı hərbi hissələri gücləndirmək və düşmən haqqında məlumat almaq, kəşfiyyat işlərini təşkil etmək üçün buraya qubalılardan ibarət 4 rota, 3 №-li zirehli qatar, Yalamadan isə 70 nəfər göndərilmişdi.

1920-ci ilin aprelin 27-ə keçən gecə işğalçı qoşunlar 5 zirehli qatarla Azərbaycan sərhədini pozaraq müstəqil dövlətə qarşı hərbi təcavüzə başladılar. Yalamada, daha sonra Xudat və Xaçmaz stansiyalarında Azərbaycan ordusunun azsaylı bölmələri onlara müqavimət göstərsələr də qüvvələrin qeyri-bərabərliyi ücbatından işğalçı qoşunların qabağını almaq mümkün olmadı.

Şimal sərhədində yalnız 3 min qüvvə var idi və bu qüvvə sərhəd boyunca səpələnərək əsasən Qusar-Quba-Xudat rayonunda yerləşdirilmişdi. Praporşik Babayevin komandanlığı altında iki rota, pulemyot komandası və atlı divizyonu qeyri-bərabər döyüşlərdən sonra geri çəkilmək məcburiyyətində qalmışdı. Ləcət keçidində, Xudat stansiyasında da düşmənə müqavimət göstərilsə də onun qarşısını almaq mümkün olmadı. Zirehli qatarın ardınca aprelin 27-də səhər erkən Qırmızı ordunun 7-ci süvari və 31-ci piyada diviziyaları da sərhədi keçərək Quba qəzasının Qullar kəndinə daxil oldular. Qusar qarnizonu müqavimətsiz təslim oldu. Həmin gün 7-ci diviziyanın süvari polkları Quba şəhərini zəbt etdilər. Y.Tokarjevskinin yazdığına görə Qubada və Qusarda Azərbaycan ordusunun 31 zabiti və 500 əsgəri əsir götürülmüş, ümumiyyətlə isə müdaxilə zamanı 5 min əsgər əsir düşmüşdü.

Beləliklə, bir gün ərzində Quba qəzasının bütün ərazisini ələ keçirən işğalçı qoşunlar qısa müddətdə Azərbaycanın bütün ərazisini də tutaraq müstəqil dövlətin – Azərbaycan Cümhuriyyətinin varlığına son qoyurlar. Həmin dövrdə Quba qəzasında yerləşən Azərbaycan ordusunun bölmələri XI Qırmızı ordunun 20-ci diviziyasına tabe etdirildi. Bununla da Quba diyarı özünün yeni mərhələsinə – sovet dövrünə qədəm qoydu.

Cümhuriyyət dövrində yaradılmış bütün hakimiyyət strukturlrının ləğvinə qərar verildi. Qəza İnqilab komitəsinin 3 may 1920-ci il tarixli qərarı ilə bütün əksinqilabi partiya və təşkilatların fəaliyyəti qadağan edildi. Elə həmin gün F.abbasovun sədrliyi ilə AK(b)P Quba qəzası komitəsi yaradıldı.

Çevrilişdən sonra Azərbaycanda yaradılan və bütün dövlət hakimiyyətini öz əlində cəmləşdirən Azərbaycan Müvəqqəti İnqilab komitəsi və Azərbaycan SSR Xalq Komissarları Sovetinin tərkibi azərbaycanlılardan təşkil olunsa da bu, zahiri xarakter daşıyırdı, yeni yaradılmış sovet respublikası Moskvadan idarə olunurdu. Bolşeviklər xalqın adından çıxış edərək yaranmış dövləti proletar diktaturası adlandırırdılar. Bu isə hakim bolşevik partiyasının hökmranlığına bir növ siyasi pərdə idi. Gerçək hakimiyyət RK(b)P-nin yerli təşkilatı olan AK(b)P-yə məxsus idi. Əsas özəyi qeyri-millətlərdən, əsasən rus və ermənilərdən ibarət olan Azərbaycan K(b)P və Bakı partiya təşkilatı respublikanın ictimai-siyasi həyatında aparıcı rol oynayırdı. Azərbaycanda Kommunist Partiyası diktaturasını təmin edən amillərdən biri də buradakı rus ordu hissələri idi. Aprel işğalından sonra respublikanın müstəqilliyi tam formal xarakter daşıyırdı.

Milli hökumətin süqutundan sonra Azərbaycan xalqına qarşı qırmızı terror başladı. “Əksinqilabi sabotaj və möhtəkirliyə qarşı mübarizə” üzrə Fövqəladə Komissiya (FK) təşkil edildi, Ali inqilabi tribunal yaradıldı. Dövlət təşkilatlarının və ictimai təşkilatların fəaliyyətinə nəzarət etmək üçün 1920-ci il iyunun 9-da Fəhlə-Kəndli Müfəttişliyi təsis edildi. Bu işdə onlara xüsusi səlahiyyətlər verilmişdi. Belə ki, Fövqəladə Komissiya və Ali inqilabi tribunalın işi heç bir qanunvericilikdə məhdudlaşdırılmırdı, onların qərarı və hökmü qəti idi, dərhal həyata keçirilirdi. Bu təşkilatlar birbaşa ordu komandanlığına və mərkəzə – Moskvaya tabe idi. Ona görə həmin təşkilatların fəaliyyətinə Azərbaycan hökuməti demək olar ki, nəzarət edə bilmirdi. Azərbaycanda sovet hakimiyyətinin ilk günlərindən başlayaraq XI ordunun xüsusi şöbəsi kommunistlərdən başqa bütün mövcud siyasi qüvvələrə, hətta liberal əhval-ruhiyyəli adamlara, ziyalılara belə amansız divan tutmağa başladı. Bəzi məlumatlara görə Azərbaycanda 1920-ci ilin aprelindən -1921-ci ilin avqustuna qədər 48 min insan güllələnmişdi.

Bütün bu acı tarixi həqiqətlər xalqımızın mübarizə əzmini, müstəqillik ideyalarını boğa bilmədi. 1991-cı ildə xalqımız yenidən müstəqilliyinə qovuşdu və Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin varisi olan günü-gündən çiçəklənən bugün hər birimizin fəxr etdiyimiz dövlətimizi-Azərbaycan Respublikasını qurdu.

 

İSTİFADƏ EDİLMİŞ ƏDƏBİYYAT

1. Дудин И. Прорыв бронепоездов, Б., Азернешр, 1970, 67 с.
2. ARDA, f. 894, s. 7, iş 18
3. ARDA, f. 894, s. 7, iş 18
4. ARDA, f. 894, s. 7, iş 26
5. ARDA, f. 894, s. 7, iş 32
6. Süleymanov M.S. Azərbaycan Ordusu (1918-1920). B., Hərbi nəşriyyatı, 1998, 488 s.
7. Азербайджанская Демократическая Республика (1918-1920). Армия. (Документ и материалы). Б., Азербайджан, 1998, 440 с.
8. Токаржевский Е.В. Из истории иностранной интервенции и гражданской войны в Азербайджане. Б., Изд. АН, 1957, 332 с. Токаржевский Е.В. Из истории иностранной интервенции и гражданской войны в Азербайджане. Б., Изд. АН, 1957, 332 с. İbrahimli.X.C. Azərbaycan siyasi mühacirəti (1920-1991),  : Elm,1996, 305 s.
9. R.M. Azərbaycan rəhbərliyində ixtilaflar və daxili siyasi çəkişmələr (1920-1925) B., Elm, 2007, 196 s.

 

 

Уважаемые зрители! В музее комплекса мы представляем вам фотографию черного мраморного камня, установленного в центре зала в честь жертв трагедии, которые были зверски убиты во время геноцидов в различных регионах Азербайджана.

 

Уважаемые зрители! Представляем вам карту Азербайджана до 1920 года, расположенную в одном из разделов музея в Мемориальном Комплексе Геноцида. На карте области, где геноциды были совершены армянскими дашнаками в 1918 году, отмечены красными знаками.

Среди документов, собранных чрезвычайной следственной комиссией, и фотографией сделанным членом комиссии, Белорусским фотографом Львом Дашкеевичем, была фотография Джума мечети в Шамахе, которая относится к 8 веку.
Исторический и культурный памятник Азербайджанского народа, “Джума” мечеть была признана одним из старейших мусульманских храмов не только на Южном Кавказе, но и на Ближнем Востоке.
Мечеть, разрушенный во время
землетрясения в Шамахе и которая была несколько раз перестроена, была серьезно повреждена во время геноцида 1918 года в Шамахе. Так, во время мартовского геноцида в Баку, представители партии “Дашнакцутюн” в Шамахе, во главе с Степаном Лалаяном начали геноцид против мирного мусульманского населения, в ходе которой армянскими дашнаками была сожжена “Джума” мечеть вместе с 1800 мирными жителями, в том числе женщины, дети и старики.So, during the March genocide in Baku, representatives of the Dashnaktsutyun party in Shamakhi, led by Stepan Lalayan, launched genocide against the peaceful Muslim population, during which Armenian Dashnaks burnt the Juma mosque together with 1800 civilians, including women , children and the elderly. Многочисленные редкие рукописи и книги были уничтожены во время пожара. Следы этого пожара, совершенного армянскими дашнаками, все еще можно увидеть на некоторых стенах мечети.
В 2009 году Президент Азербайджанской Республики Ильхам Алиев издал распоряжение о капитальном ремонте этого важного исторического и архитектурного памятника, а в 2013 году после реконструкции он был торжественно открыт. На сегодняшний день это историческое место служит мечетью.

На этнической карте мира есть только одно хыналыгское село и единственный хыналыгский язык, который относится к Губинскому району европейской части
Азербайджана. Хыналыгцы – самые древние жители Азербайджана, а село Хыналыг – одно из самых высокогорных поселений в мире. Местные жители считают
деревню Хыналыг священным местом, которое защищает их от всех зол и злых сил. Жители Хыналыга с населением около 400 домов и 3000 человек все еще
сохраняют свой древний образ жизни и традиции.
Согласно историческим источникам, жители Хыналыга были одним из древних племен Кавказской Албании. Из-за своего расположения эта этническая группа
принадлежит к кавказской языковой группе и в историко-этнографической литературе называется «шахдагские народы» . В дополнение к официальному
азербайджанскому языку местные жители общаются на языке хыналыг, который является уникальным в мире и на котором говорят и понимают только они. Хыналыгский язык включен в список находящихся под угрозой исчезновения языков ЮНЕСКО .
Население села Хыналыг в основном занимается животноводством, скотоводством, овощеводством а также частично экологически чистым сельским хозяйством .
В то же время местные жители занимаются ткачеством ковров, паласов, прядением пряжи, плетением узорной одежды, платков, цветных носков. В Хыналыге
был популярен шерстяной платок. Он покупался в окрестных деревнях для изготовления верхней одежды. Чуха, сделанная из шерстяных шалей, когда-то была
национальным костюмом богатых людей в деревнях. Другие занятия жителей деревни – сбор и сушка лекарственных трав, которые широко используются в
медицине и на кухне.
По словам историков, деревня Хыналыг была построена еще до нашей эры. Древнегреческий ученый Страбон в своей 17-томной книге «География» отмечает,
что в Кавказской Албании существует 26 албанских племен, каждое из которых говорит на своем языке. Вероятно, жители Хыналыга являются одним из тех 26 племен. Другими словами, жители Хыналыга – аборигены, живущие на Кавказе тысячи лет. 5000-летняя деревня Хыналыг, расположенная на высоте 2300 метров над уровнем моря, включена в список всемирно известных исторических памятников ЮНЕСКО и напоминает музей под открытым небом в Азербайджане. Эта деревня, называемая «Остров в горах», находится в 57 км от районного центра. Также можно увидеть туристов из разных уголков мира. Античность, история, архитектура и географическое строение села привлекают внимание туристов, особенно
уникальным образом жизни жителей Хыналыга. В настоящее время этот поселок является частью Хиналигского государственного историко-архитектурного и
этнографического заповедника, охраняется и пропагандируется во всем мире.